Jasa Ibu

Pernah x anda terpikir...bpe bsr jase ibu kite.agak2 boleh x kite ibaratkan dgn sesuatu bpe bsrnye jase ibu kpd kite.jawapannye tidak boleh same skali.jase ibu mmg xboleh nk digambarkan.terlalu bsr dn x boleh nk digambarkan.klu xde ibu kite,xde lah gak kite kt dunie nie(dgn kuasa Allah).bermula dr dlm kandungan,die gendong si anak kehulu kehilir dgn perut yg memboyot..skali pn xpnh mengeluh berat ke x larat ke.sayang punye pasal kt anak yg bakal dilahirkan.pnh x korang terpikir ( yg lelaki la ) mcm mane rsenye bwk baby dlm kandungan..mesti perit dn sekse kn.tp orang pmpuan mmg tabah utk mengandung selama 9 bln.bkn tempoh yg pendek..satu tempoh yg panjang..balek pd cite ibu td..dh sarat mengandung selame lbh kurang 9 bln 10 hari, kini tibe plak saat utk melahirkan bayi dlm kandungan tu..nk lahirkan kite la...mse ni la mse yg plg kritikal..ibu-ibu akan menyabung nyawa mereke semate2 nk lahirkan anak.klu berjaye..maka selamat lah kedue2nye..tp klu ditakdirkn tuhan x berjaye, ibu2 ni blh kehilangan nyawa mereka semasa hendak melahirkan kite.

selepas selamat melahirkan anak, bermulalah satu episod bru dalam kehidupan seorang ibu,nk membesarkan kite plak..tiap malam ibu akan bangun utk menyusukan si anak, menukar kain lampin, dn melayan karenah si anak klu meragam.lps tu bile si anak sakit jek..ibu lah org yg paling ssh ati.betape die menjage si anak dgn pnh kasih syg sampailah seekor nyamuk nk gigit pn piki 2 tige kali sbb ibu bagi top security kt si anak.

setelah si anak membesar,tibelah pulak ke alam persekolahan..hari pertama si anak ke sekolah.ditemani oleh ibu yg tercinta..ibunya nk balek pn x dibagi oleh si anak sbb takut. tapi lama kelamaan si anak pn jd biase dn serasi dengan keadaan sekeliling.hari demi hari, si anak pn melangkah ke alam remaja...ke sekolah dh x ditemani oleh ibu lagi..tp ditemani oleh kawan2. kemane saja ditemani kawan2 sehingga akan berasa segan bile ditemani oleh ibu(lumrah remaja).namun sedikit pn ibu x terase ati dengan si anak.

berkat doa ibu, setelah tamat je sekolah menegah,si anak pn dpat sambung blaja ke universiti...maka ibu pn ditinggalkan demi mencari ilmu.dengan sabar, ibu menanti kepulangan si anak dengan harapan membawa pulang segulung ijazah(bukan aku lah.aku xsampai tahap tu.sekadar sijil jek)..alhamdulillah dengan usaha si anak dan doa ibu akhirnye berjaye.orang yg paling gembire skali adalah ibu krn berjaya menyaksikan kejayaan anaknya sehingga mendapat segulung ijazah.

dengan berbekalkan segulung ijazah..si anak mencari pekerjaan dn akhirnya diterima bekerja dgn sebuah syarikat yg terkenal.hari demi hari,si anak semakin sibuk bekerja..sehinggakan nk menjenguk ibunya pn x sempat.apabila ibunya menelefon untuk bertanya khabar dn berborak dengan anaknya(utk menghilangkan rindu) ada saja alasannya..sibuk la..tengah meeting la..tgh kt tapak projek la..mcm2 alasan yg diberikan oleh si anak.namun ibu ttp sabar menanti.namun begitu, dlm sibuk2 si anak sempat pula utk mencari pasangan hidupnya..si anak telah bertemu jodoh dengan anak taukey syarikat tmpt die bekerja..selang beberapa tahun..si anak pn mendirikan rumahtangga dengan anak taukey syarikat td.sekali lg ibu berasa sungguh gembira.

Ibu berharap dengan berkahwinnya si anak akan merapatkan kembali hubungannya dengan si anak.sangkaan si ibu meleset apabila hubungan mereka semakin renggang. si anak terlalu memberatkan family sebelah pihak isterinya sahaja.walaupun ibu terasa hati dengan perbuatan anaknya..ibu ttp berdoa agar anaknya sentiase berada dalam keadaan sihat dn bahagia.sehinggalah ke nafas yg terakhir, barulah si anak datang menjenguk ibunya.

**crite kt atas cume satu rekaan saje.tp nk menggambarkan betape kasihnye ibu pada kite.xkire susah mcm mane pn ibu ttp menjage dn mengmbil berat ttg kite. tp kite pnh x ambil brt ttg ibu kite??same2 lah kite amek iktibar dr cite kt ats nie..jgn skali2 menyakitkan ati ibu kite.klu yg pnh menyakitkan ati ibu tu baik cpt2 mintak ampun kpd ibu kite sblm terlambat.

kepada ibu ku azmah bte samsudin dn ibu mertua ku azah bte abdullah
selamat hari ibu dr anakmu azwan dn azura